சிறுமை நமக்கொழியச் சேட்சென்றார் உள்ளி
நறுமலர் நாணின கண்.

Sirumai Namakkozhiyach Chetchendraar Ulli / Narumalar Naanina Kan

பிரிவைப் பொறுக்காத சிறுமை என்னோடு இருக்கப் பிரிவைப் பொறுத்துக் கொண்டு தொலைவில் சென்று அவரை எண்ணி அழுவதால், கண்கள் ஒளி இழந்துவிட்டன. முன்பு கண்களைக் கண்டு வெட்கப்பட்ட மண மலர்களுக்கு இப்போது கண்கள் வெட்கப்பட்டுவிட்டன.

Thine eyes grown dim are now ashamed the fragrant flow'rs to see,Thinking on him, who wand'ring far, leaves us in misery

While we endure the unbearable sorrow, your eyes weep for him who is gone afar, and shun (the sight of) fragrant flowers

நயந்தவர் நல்காமை சொல்லுவ போலும்
பசந்து பனிவாரும் கண்.

Nayandhavar Nalkaamai Solluva Polum / Pasandhu Panivaarum Kan

பசந்து, நீர் சிந்தும் கண்கள், நான் விரும்பியவர் என்னை விரும்பவில்லை என்பதைப் பிறர்க்குச் சொல்லும் போலும்!.

The eye, with sorrow wan, all wet with dew of tears,As witness of the lover's lack of love appears

The discoloured eyes that shed tears profusely seem to betray the unkindness of our beloved

தணந்தமை சால அறிவிப்ப போலும்
மணந்தநாள் வீங்கிய தோள்.

Thanandhamai Saala Arivippa Polum / Manandhanaal Veengiya Thol

அவர் என்னை மணந்தபோது இன்பத்தால் பருத்த என் தோள்கள், இன்று மெலிந்து அவர் என்னைப் பிரிந்திருப்பதை மற்றவர்க்குத் தெரிவிக்கும்.

These withered arms, desertion's pangs abundantly display,That swelled with joy on that glad nuptial day

The shoulders that swelled on the day of our union (now) seem to announce our separation clearly (to the public)

பணைநீங்கிப் பைந்தொடி சோரும் துணைநீங்கித்
தொல்கவின் வாடிய தோள்.

Panaineengip Paindhoti Sorum Thunaineengith / Tholkavin Vaatiya Thol

அவர் என்னைப் பிரிந்ததால் பழைய இயற்கை அழகை இழந்த என் தோள்கள், இப்போது வளையல்களும் கழலும்படி மெலிந்திருக்கின்றன.

When lover went, then faded all their wonted charms,And armlets' golden round slips off from these poor wasted arms

In the absence of your consort, your shoulders having lost their former beauty and fulness, your bracelets of pure gold have become loose

கொடியார் கொடுமை உரைக்கும் தொடியொடு
தொல்கவின் வாடிய தோள்.

Kotiyaar Kotumai Uraikkum Thotiyotu / Tholkavin Vaatiya Thol

வளையல்கள் கழல, முன்னைய இயற்கை அழகையும் இழந்த என் தோள்கள் கொடிய அவரின் கொடுமையைப் பேசுகின்றன.

These wasted arms, the bracelet with their wonted beauty gone,The cruelty declare of that most cruel one

The (loosened) bracelets, and the shoulders from which the old beauty has faded, relate the cruelty of the pitiless one

தொடியொடு தோள்நெகிழ நோவல் அவரைக்
கொடியர் எனக்கூறல் நொந்து.

Thotiyotu Tholnekizha Noval Avaraik / Kotiyar Enakkooral Nondhu

வளையல்கள் கழன்று தோள்கள் மெலிய, அவரைக் கொடுமையானவர் என்று அவை நொந்து பேசுவதைக் கேட்டு நான் வருந்துகிறேன்.

I grieve, 'tis pain to me to hear him cruel chid,Because the armlet from my wasted arm has slid

I am greatly pained to hear you call him a cruel man, just because your shoulders are reduced and your bracelets loosened

பாடுபெறுதியோ நெஞ்சே கொடியார்க்கென்
வாடுதோட் பூசல் உரைத்து.

Paatu Perudhiyo Nenje Kotiyaarkken / Vaatudhot Poosal Uraiththu

நெஞ்சே! கொடுமையானவராகிய அவரிடம் சென்று என் மெலியும் தோள்களினால் ஏற்பட்டுள்ள வெற்றுரைகளைச் சொல்லி நீ பெருமை பெறுவாயோ?.

My heart! say ought of glory wilt thou gain,If to that cruel one thou of thy wasted arms complain

Can you O my soul! gain glory by relating to the (so-called) cruel one the clamour of my fading shoulders?

முயங்கிய கைகளை ஊக்கப் பசந்தது
பைந்தொடிப் பேதை நுதல்.

Muyangiya Kaikalai Ookkap Pasandhadhu / Paindhotip Pedhai Nudhal

முன்பு அவளை நான் இறுகத் தழுவி, அது அவளுக்கு வருத்தம் தருமோ என்று மெல்லக் கையை விட அதற்கே பொன் வளையங்களை அணிந்த அப்பேதையின் நெற்றியின் நிறம் ஒளி குறைந்ததே!.

One day the fervent pressure of embracing arms I checked,Grew wan the forehead of the maid with golden armlet decked

When I once loosened the arms that were in embrace, the forehead of the gold-braceleted women turned sallow

முயக்கிடைத் தண்வளி போழப் பசப்புற்ற
பேதை பெருமழைக் கண்.

Muyakkitaith Thanvali Pozhap Pasapputra / Pedhai Perumazhaik Kan

(அப்படி) நான் கையை மெல்ல எடுத்ததால் எங்கள் தழுவலுக்கு இடையே குளிர்ந்த சிறுகாற்று நுழைந்தது. இந்த இடைவெளியைக்கூடப் பொறுக்காமல் அவளுடைய பெரிய குளிர்ந்த கண்கள் நிறம் இழந்தன. இப்போது அவை எப்படி இருக்கின்றனவோ?.

As we embraced a breath of wind found entrance there;The maid's large liquid eyes were dimmed with care

When but a breath of breeze penetrated our embrace, her large cool eyes became sallow

கண்ணின் பசப்போ பருவரல் எய்தின்றே
ஒண்ணுதல் செய்தது கண்டு.

Kannin Pasappo Paruvaral Eydhindre / Onnudhal Seydhadhu Kantu

குளிர்ந்த சிறுகாற்று இடையே நுழைந்ததைக் கண்டு நெற்றி, நிற வேறுபாடு அடைந்தது. அதன் மென்மையைப் பார்த்து வெட்கப்பட்ட கண்ணும் துன்பம் உற்றதே!.

The dimness of her eye felt sorrow now,Beholding what was done by that bright brow

Was it at the sight of what the bright forehead had done that the sallowness of her eyes became sad?